Parov Stelar ve grubu, çarşıya pazara gidiyo gibi İstanbul'a konsere geliyolar evet ama ben henüz hiçbirine gidememiştim. Şu anki dünya turları kapsamında da dünkü konsere gidebilir miyim gidemez miyim diye düşünene kadar biletler bitti, ama benim dünya cicisi arkadaşlarım bana sürpriz yapıp önceden bilet aldıkları için dün Otto'daydım sonunda. Yerim.
Neyse, her zaman Otto Santral'in işletmesinin kötülüğünden bahseder insanlar, yine öyleydi. Küçücük mekanda neredeyse bin kişi falan vardı, böyle bi' konserde rahat rahat dans edebilmeniz gerekirken bazen kıpırdamanız bile zorlaşıyodu. Ayrıca insanların arasına içki dağıtmak için giren garson dönerken boşları almayı reddedince (nası oluyosa?) bütün içki şişeleri hep yerdeydi. Ayrıca içeride bi' tanesi gayet ciddi, bi' tanesi de kız kavgası olmak üzere tam üç kavga çıktı. Neyse ki güvenlikçi abiler dev gibi olduklarından sorunlar büyümedi pek.
Amaa, grubun performansına gelirsek; şahaneydi! En son Rock'n Coke'ta Moby'de bu kadar dans etmiştim ve eğlenmiştim. Gerçi bi' daha asla o geceki gibi eğlenemem gibi geliyo ama neyse. Catgroove ve Matilda ile aştılar, bi' de millet Homesick'de pek eğlendi ama ben ressmen sevmiyorum o şarkıyı. A night in Torino'yu da hızlı hızlı çalarak bolca dans ettirdiler.
Bu arada saksafoncuya, yani Marcus Ecklmayer'e, nam-ı diğer de Max the Sax'e hepimiz aşık olduk. Sahnedeyken o kadar iyi görünmüyodu aslınd alışılanın aksine ama çıkışta yanımızda oturunca ve o alakasız güneş gözlüklerini çıkarınca hepimiz birden 12 yaşındaki ergen fangirllere döndük diyebilirim.
Cleo Panther'in sesi de, kostümü de şahaneydi son olarak. Çok eğlendik, yine gelin!
